امواج بزرگی از آب که بر اثر وقوع زلزله در کف اقیانوس یا دریا پدید آید سونامی نامیده می شوند. این امواج گاه آنقدر در خشکی پیش می روند که موجب خسارت های مالی و جانی فراوان می گردند.آبلرزه یا زلزله ی دریایی اعم از اینکه ناشی از گسلش کف اقیانوس ها یا وقوع انفجارهای آتشفشانی در آنها باشد ممکن است موج های عظیم و مهیبی تولید کند که سرعتشان به بیش از ۸۰۰ کیلومتر در ساعت برسد وبا ارتفاع حدود ۲۰ متر به نواحی ساحلی حمله آورند.به طور مثال در زلزله ی مهیب سال ۱۷۵۵ میلادی در لیسبون (پرتقال) بلافاصله پس از نخستین ضربه موجی از دریا به بلندی حدود ۱۸ متر به شهر هجوم برد و بسیاری از سکنه شهر مزبور را در کام خویش به هلاکت رسانید.

امواجی که به دلیل وقوع زمین لرزه ایجاد می گردند،را می گویند.این امواج بر سه نوعند:امواج اولیه (P)، امواج ثانویه (S) و امواج سطحی.

امواج اولیه و ثانویه به دلیل انتشارشان در داخل زمین به امواج درونی معروفند.موج اولیه موجی است طولی که باعث پس و پیش شدن سنگ های مسیر خود می گردد. سرعت این موج در مجاورت سطح زمین حدود ۶ کیلومتر در ثانیه است و در نواحی مرکزی زمین به حدود ۱۰ کیلومتر در ثانیه می رسد. موج ثانویه موجی است عرضی که باعث بالا و پائین شدن سنگ های مسیر خود می شود و به بریده شدن آنها می انجامد . سرعت این موج نزدیک سطح زمین حدود ۳ کیلومتر در ثانیه و در نواحی هسته مرکزی زمین حدود ۷ کیلومتر در ثانیه است. امواج اولیه و ثانویه در همه جهات منتشر می گردند. امواج سطحی از نوع امواج بلند هستند و آثار تخریبی زمین لرزه ناشی از همین موج است.سرعت امواج سطحی از سرعت امواج اولیه و ثانویه کمتر است.این امواج که پس از امواج ثانویه به وسیله لرزه نگار ثبت می گردند پیچیده تر از دو نوع دیگر است و به امواج آب شباهت دارند، امواج سطحی به جای آنکه از درون اشیاء عبور کنند از سطح آنها می گذرند و خرابی های زمین لرزه بیشتر مربوط به همین امواج است.