هرگاه میزان برفی که در مناطق سرد می بارد  بیش از سرعت ذوب شدن آن ها باشد هر سال به ضخامت برف های مانده از سال قبل اضافه می شود به این ترتیب در طول سالیان دراز ارتفاع این برف ها به صدها متر ممکن است برسد.برف ها در نتیجه انباشته شدن  متراکم تر شده و تبدیل به توده های عظیم «یخچال» می شوند.گاهی بر اثر کشش زمین قسمتی از این یخچال ها به آرامی به حرکت در می آیند و از بلندی ها به پایین کوه ها سر می خورند تا زمانی که به منطقه گرمتر برسند و ذوب بشوند و یا در دریاها رها گردند.بهتر است بدانیم که در قطب جنوب گاهی ضخامت یخچال ها به ۳۰۰۰ متر می رسد و اینکه قاره قطب جنوب در واقع متشکل از یک توده ی یخی عظیم است که بیش از ۸ برابر مساحت کشور ایران وسعت دارد.